COFFIN

Minutes To Midnight

سلام

وقتی آلبوم رو برای اولین بار گوش کردم انتظارم از لینکین چیز دیگه ای بود شاید به خاطر اینه که ما به سبک قبلیش عادت کرده بودیم ولی هر دفعه که دوباره گوش میدم چیز جدیدی توش پیدا میکنم کلا" خوشم اومد مخصوصا" از Given Up و Leave Out All The Rest و No More Sorrow و What I've Done خدایی بقیه آهنگاش هم قشنگه ولی من از اینا بیشتر خوشم اومد .

حالا فکر کنم لینک دانلود بزارم بد نباشه Lyrics هم بزارم خوبه راستی کیفیتش هم۲۲۴ kbps هستش عالیه.

Minutes To Midnight

Wake

Given Up

Leave Out All The Rest

The Little Things Give You Away

Minutes To Midnight Lyrics

Given Up

Leave Out All The Rest

-The Little Things Give You Away

امید وارم خوشتون بیاد نظر یادتون نره . فعلا"

|+| نوشته شده توسط hellboy در جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386 ساعت 3:37 بعد از ظهر |

A perfect circle

سلام من یه جورایی با این آهنگ زندگی می کنم اگه گوش ندادید حتما دانلود کنید . روبزنید.save target as روی لینک زیر راست کلیک کرده و گزینه

A Perfect Circle Passive

passive

کم اثر...

"Dead as dead can be," my doctor tells me

ارام مانند مرده...دکترم اينچنين به من گفت...

But I just can't believe him, ever the optimistic one

امام نميتوانم او را باور کنم... حتي خوشبينترين فرد هم نمي تواند...

I'm sure of your ability to become my perfect enemy

من از توانايي هايت براي يک دشمن عالي در مقابل من شدن اگاهم...

Wake up and face me, don't play dead cause maybe

بيدار شو و با من روبرو شو...ارام ننشين زيرا ممکن است...

Someday I will walk away and say, "You disappoint me,"

روزي بگذارم و بروم و بگويم:تو مرا نااميد ميکني...

Maybe you're better off this way

شايد براي تو اينگونه بهتر باشد...

Leaning over you here, cold and catatonic

خم شدي(پستي)...غمگين و مانند افراد داراي جنون

I catch a brief reflection of what you could and might have been

من نگاهي کوتاه به انچه که تو ميتوانستي و بوده اي در گذشته ميکنم

It's your right and your ability

To become…my perfect enemy…

اين حق تو و توانايي تو است که دشمن تمام عيار من شوي...

Wake up (we'll catch you) and face me (come one now),

بيدار شو)ما تو را در برميگيريم)و با من روبرو شو(عجله کن)

Don't play dead (don't play dead)

...ارام ننشين زيرا ممکن است...

Cause maybe (because maybe)

Someday I'll (someday I'll) walk away and say, "You disappoint me,"

روزي بگذارم و بروم و بگويم:تو مرا نااميد ميکني...

Maybe you're better off this way

You're better of this; you're better off this;

Maybe you're better off!

شايد براي تو اينگونه بهتر باشد...

Wake up (can't you) and face me (come on now),

بيدار شو(ايا تو نمي تواني)و با من روبرو شو(عجله کن)

Don't play dead (don't play dead)

Cause maybe (because maybe)

...ارام ننشين زيرا ممکن است...

Someday I'll (someday I'll) walk away and say, "You fucking disappoint me!"

روزي بگذارم و بروم و بگويم:لعنتي تو مرا نااميد ميکني...

Maybe you're better off this way

شايد براي تو اينگونه بهتر باشد...

Go ahead and play dead

ادامه بده و نقش مرده را بازي کن...

I know that you can hear this

ميدانم که اين را ميشنوي...

Go ahead and play dead

ادامه بده و نقش سکوت و ارامش بازي کن...

Why can't you turn and face me?

چرا به من رو نميکني و با ن روبرو نميشوي؟

You fucking disappoint me!

لعنتي تو مرا نااميد ميکني...

Passive aggressive bullshit

حرفهاي مزخرف بيفايده و گستاخانه...

|+| نوشته شده توسط hellboy در یکشنبه دوم اردیبهشت 1386 ساعت 2:44 قبل از ظهر |

JOE SATRIANI

به اعتقاد بسياري از منتقدان،جو ساترياني يکي از تکنيکال ترين و مؤثرترين گيتاريست ها در عرصه موسيقي راک در دو دهه اخير بوده است و نه تنها به عنوان يک ابر گيتاريست،بلکه به عنوان يک شخصيت فروتن و اخلاقمند در بين اهل هنر از احترام خاصي برخوردار ميباشد. او با انتشار هر آلبوم جديد جوايز بيشماري را به نام خود کرده است و با تربيت شاگرداني چون
«استيو واي»،«کرک همت»(متاليکا)،«لري لالند»(پريموس)،«جف تاسين»(تي رايد)،
«الکس اسکلنيک»(تستامنت) نام خود را به عنوان يکي از فرهيخته ترين معلمين گيتار به ثبت رسانده است.
او در پانزدهم جولاي 1956 ميلادي به عنوان کوچکترين فرزند از يک خانواده پرجمعيت چشم به جهان گشود.پدر و مادرش هر دو نوازندگان قابلي بودند و گوش او با موسيقي کلاسيک،جاز،
آر . اند . بي،راک اندرول و همچنين موسيقي اعتراض انگليسي آشنايي کامل داشت و لحظه اي از کلکسيون نوار برادر و خواهران بزرگترش غافل مي شد.
در 9 سالگي فراگيري درامز را آغاز نمود و با نت خواني و تمرين منظم موسيقي آشنا شد. به طور خلاصه عوامل بسياري دست به دست هم دادند تا او به موسيقي راک علاقه مند شود ولي به گفته خودش اين«جيمي هندريکس» بود که انگيزه گيتاريست شدن را در او زنده نمود.
جو ساترياني در سن 14 سالگي و در حين تمرين فوتبال با شنيدن خبر فوت «جيمي هندريکس» بي درنگ به سراغ مربي تيم رفت و ضمن عرض خداحافظي ابلاغ کرد که مي خواهد گيتاريست شود.
در دبيرستان تئوري موسيقي را فراگرفت و با عضويت در گروهاي موسيقي دبيرستان به اجراي آثاري از «جيمي هندريکس»،«لدزپلين»،«بلک سابات»و... پرداخت . ولي به گفته خودش با يافتن کتابي از «جو پس» با موضوع آکوردهاي جز،نوازندگي اش براي هميشه دگرگون گرديد و متعاقب آن مدتي را به فراگيري موسيقي جز نزد معلم مشهور «لني تريستانو»اختصاص داد.
يک سال و نيم پس از شروع نوازندگي گيتار،تدريس گيتار را آغاز نمود. او خطاب به يک گفت و گوگر در جواب علت روي آوردن به تدريس گيتار مي گويد:
«خب،يه جورايي به خاطر نياز مالي به تدريس گيتار روي آوردم.قبل از اين به شغل هايي چون باغباني،بنايي، حتي کار در فروشگاه لباس پرداخته بودم.ولي آرزوي به جز ورود به دنياي موسيقي نداشتم.»
و در گفت و گويي ديگر مي گويد:
«من در دوره دبيرستان تدريس گيتار را شروع کردم خوب، مادر من معلم مدرسه بود و براي همين فکر مي کردم بايد کار راحتي باشه و از طرفي به خاطر نوازندگي در گروه موسيقي دبيرستان و همچنين اجراهاي که در نمايشگاه پارک داشتم به شهرت نسبتا خوبي دست پيدا کرده بودم.»
و در جايي ديگر مي گويد:
«استيو واي از اولين شاگردان من بود و يک روز وقتي خيلي کوچک بود در حالي که يک گيتار دست دوم بدون سيم در يک دستش بود و يک بسته سيم هم هم در دست ديگرش،اومد در خونمون و مي خواست گيتار ياد بگيره و شکر خدا امروز با اون قد بلندش يکي از قابل ترين گيتاريست هاي دنيا محسوب مي شه.»
«استيو واي» نيز در تاييد اين خاطره مي گويد:
«اون روز حتي بلد نبودم سيم هاي گيتار رو بندازم و وقتي وارد اتاق جو شدم از ديدن پوستر هاي روي ديوار و امپ بامزه و کابل فنري گيتارش حسابي ذوق کرده بودم.»
جو ساترياني در سال 1967 عازم برکلي شد و در پرداخت اجاره يک آپارتمان کوچک با دو خواهر بزرگترش شريک شد و شب ها با نوازندگي در يک گروه راک به نام«اسکوئرز» و روزها با تدريس در يک فروشگاه گيتار،رفته رفته اسم و رسمي پيدا کرد و در همين فروشگاه شاگردان گمنامي چون«کرک همت» و«لري لالند»را به اوج شهرت رساند.
«اسکوئرز» يک کاور بند بود و از خودش هيچ قطعه اي نداشت و جو دريافت که ادامه فعاليت در اين گروه آينده اي به دنبال نخواهد داشت،پس به خلق آثاري براي گيتار مشغول شد. به همين منظور در تعطيلات کريسمس با يک استوديوي محلي تماس گرفت و با هزينه اي ناچيز پنج قطعه ضبط نمود.در اين قطعات کليه اصوات توسط گيتار توليد مي شد . مثلا براي ارائه صداي گيتار باس سيم ششم گيتار را شل نمود و براي ارائه صدايي شبيه به درامز با اچار آلن به روي پيکاپ کوبيد.
مدتي بعد ضبط چهار قطعه ديگر را نيز در برنامه کار خود قرار داد که متاسفانه به علت عدم استطاعت مالي،پروژه متوقف گرديد تا اين که با افتتاح دسته چک و گرفتن يک کارت اعتباري با اعتبار پنج هزار دولار دوباره کار به جريان افتاد و اين اعتبار براي اتمام اولين آلبوم وي
«Not of this earth» کفايت نمود.
جو ساترياني نسخه اي از آلبومش را براي دوست قديمي اش «استيو واي» که در آن زمان با نوازندگي در گروه«فرانک زاپا»به شهرت قابل توجهي دست يافته بود فرستاد و او نيز در تمامي مصاحبه ها از جو ساترياني به عنوان بهترين گيتاريست دنيا ياد نمود و جنجالي مطبوعاتي به راه انداخت.
هر چند اين آلبوم مورد توجه مجلات معتبر موسيقي واقع شد و تا حدي نام او را مطرح نمود، ولي در واقع انتشار آلبوم دوم او يعني «Surfing with the alien»در سال 1987 او را نه تنها در حيطه گيتار بلکه در دنياي موسيقي به شهرتي غير قابل تصور رساند.او براي ظبط اين آلبوم با اين ايده وارد استوديو شد تا آلبومي با تمرکز کامل بر روي تکنيک هاي گيتار خلق نمايد و شگفت آن که در واقع هر يک از آثار خلق شده در اين آلبوم به تنهايي براي جاودانه شدن نام
جو ساترياني کافي بود.
بعضي از شاهکارهاي اين آلبوم عبارتند از:
Surfing with the alien
Snatch boogie
Crashing day
Always with you always with me
و همين آلبوم بود که نوازندگي سولو در تور جهاني«مايک جاگر»را براي او به ارمغان آورد.
آثار منتشر شده از «جو ساترياني» به ترتيب تا به امروز عبارتند از:
Not of this earth (1986)
Surfing with the alien (1987)
Dreaming # 11 (1988)
Flying in a blue dream (1989)
The extremist (1992)
The beautiful guitar (European compilation album (1993)
Time machine (1993)
Joe satriani (1995)
GThree : Live in concert (1997)
Crystal planet (1998)
Engines of creation (2000)
Additional creations (Bonus CD with limited "Engines of creation") (2000)
Live in san Francisco (previously recorded material) (2001)
Strange beautiful music (2002)
The electric Joe Satriani : An anthology (2003)
GThree : Rockin' in the free world (2004)
Is there love in space? (2004)
GThree : Live in tokyo (2005)
Super colossal (2006)
جو ساترياني گذشته از خلق آثار شخصي از معاشرتي ترين نوازندگان
گيتار نيز محسوب مي گردد. از همکاري هاي دوستانه او مي توان از همنوازي به همراه
«مايک جاگر» و«آليس کوپر» و عضويت در گروه «ديپ پارپل» در سال 1994 و اجراهاي پي در پي G3 به همراه «اريک جانسون» ، «اينگوي مالم استين» ، «جان پتروچي» ،
«روبرت فريپ» ، «کني وان شفرد» ، «مايکل شينکلر» و... نام برد. که البته علاوه بر يک معاشرت دوستانه شايد بتوان از G3 به عنوان يک زورآزمايي هنري نيز نام برد که در آن
جو ساترياني و استيو واي يعني شاگرد ارشد او پاي ثابت مي باشند.
يک گفت و گوگر از بدترين خراب کاري سر صحنه سئوال مي کند؟!
«خداي من ، خيلي پيش آمده ولي بدترينش وقتي بود که آليس کوپر با يک معرفي جانانه در حضور ده هزار نفر من را به صحنه دعوت کرد و من به داخل صحنه دويدم و اون قبل از اينکه وسائلم را چک کنم شروع به خواندن کرد. قطعه چند دقيقه طول کشيد و البته امپ من کار
نمي کرد و من مثل احمق ها در صحنه ايستاده بودم و حتي يک نت هم ننواختم و در انتها بايد تعظيم مي کردم.»
شخصيت ظاهري ساترياني
جو ساترياني بسيار افتاده و فروتن مي باشد و اغلب يک تيشرت استرچ بر تن دارد و يک عينک آفتابي بر چشم مي زند و سرش را از ته مي تراشد . بدون گيتار و عينکش يک فرد مهربان،ظريف ، کمي رنگ پريده با لبخندي ملايم و چشماني هوشمند مي باشد.»
نام همسر او Rubina مي باشد . نام پسرش ZZ مي باشد که البته برگرفته از نام پدرش يعني Zachariah Zane مي باشد.
اتاق شخصي جو يک استوديوي کوچک با ديوارهاي کوتاه و بدون پنجره در طبقه همکف
مي باشد . ديوارهاي اتاق او پوشيده از پوسترهاي قهرمانان راک همچون جيمي هندريکس و لدزپلين و همچنين جوايز طلايي مربوط به ساخته هاي خودش مي باشد.
يک درامز کوچک در گوشه اتاق به چشم مي خورد و به عنوان يک ابر گيتاريست تعداد کمي گيتار در اتاقش وجود دارد. جو بر روي يک صندلي بدون دسته و در مقابل يک کامپيوتر با صدايي در حد يک راديوي اتومبيل روزانه بين 8 تا 10 ساعت به نوازندگي و خلق آثارش مشغول مي باشد.
ضمنا او امسال کانديداي گرفتن جايزه Grammy شد ، هر چند موفق به دريافت آن نگرديد و داوران «مادونا» را موزيسين قابل تري دانستند!!!!
تحت تاثير چه گيتاريست يا گروه هايي بوده است:
جيمي هندريکس ، جيمي پيج ، ون هلن ، آلوين لي ، جاني وينتر ، زي زي تاپ ، بيتلز،
اريک کلاپتون ، جان مک لافلين ، سانتانا ، کوئين و...
گيتار:
گيتارهاي Ibanez JS با سليقه جو ساترياني طراحي شده اند :
JS 100 - JS 900 - JS 1000 - JS 1200 - JS 2000
در کليه اين گيتارها به غير از JS 100 از پيکاپ Dimarzio استفاده شده اين سري از گيتار ها دو پيکاپ جلو و دو پيکاپ در عقب دارند و هيچ کدام در وسط پيکاپ ندارند هر چند قابل ذکر است که در موقع ضبط آلبوم «Surfing with the alien» اصلا مدل JS وجود نداشته و خودش هم با مدل هاي پائين تر Ibanez که حتي پيکاپ وسط داشته قطعه «Satch boogie» را اجرا کرده (ولي به هر حال پيکاپ وسط مزاحم مظراب نوازي است و اغلب گيتاريست هاي تکنيکال عطايش را به لقايش مي بخشند.)
دسته گيتار او اساسا Rosewood و 22 فرت مي باشد.
سيستم مکانيکي Tremolo bar در کليه اين گيتارها (Floyd Rose) Edge Pro Bridge
مي باشد و در سر دسته حتما Lock وجود دارد.
جو از سيم 009 جهت سيم يک و 042 جهت سيم شش استفاده مي نمايد و گيتارش را استاندارد يعني E کوک مي کند.
قطر فرت ها از فرت هاي Fender کمي قطور تر مي باشد (6105/77)
امپ و افکت ها :
Amps : Marshall 6100 Anniversary Head
Cabinets : Marshall 1960B Straight Cabinet Marshall / 4x12
Pedals : Boss CH-1 Super Chorus
Boss DD-2 Digital Delay
Boss DS-1 Distortion
Digitech WH-1 Whammy Reissue
Dunlop 535Q Wah Pedal
Dunlop Jimi Hendrix Wah Pedal
Dunlop Original Cry Baby Wah Pedal
Fulltone Ultimate Octave Fuzz/Octave
Speakers : Celestion 12" G12M Greenback Speakers
Gadgets : Groove tubes Fat finger Guitar Sustainer
Rack : Chandler Digital Echo/Delay
نوازندگي به کمک مضراب:
جو از مضراب Dunlop ضخيم استفاده مي نمايد و اغلب آن را با زاويه 45 درجه در دست
مي گيرد تا اصطلاک مضراب با سيم ها به حداقل ممکن برسد و همچنين در اين زاويه Screamها خوش صداتر ارائه مي گردند.اصولا از مچ مضراب مي زند و اغلب انگشت کوچک خود را بر روي بدنه گيتار تکه مي دهد و گاه در سرعت هاي بالا همچون Al di meola دست را از آرنج با حرکتي سريع در خود مي چرخاند.(چيزي شبيه به حرکت دست هنگام باز نمودن کليد) و جهت اطمينان از حفظ فاصله دلخواه و جلوگيري از فرورفتن بيش از حد مضراب به درون سيم ها اغلب با انگشتان a-m و e به نرمي سطح گيتار را مي خراشد.
نوازندگي به کمک انگشت:
او اغلب در مواقعي که مي خواهد همچون zztop با لهجه غليظ دهه هفتاد بنوازد و همچنين در مواردي که پايين آوردن Gain توسط Volume قصد ارائه صدايي بسيار شفاف و کلاسيک را دارد،از اين تکنيک بهره مي برد.البته او بر خلاف اکثر نوازندگان گيتار ناخن هر دو دستش را مي گيرد.
فيگورهاي دست چپ:
او از هر دو روش کلاسيک و جز بدون هيچ ارجحيتي استفاده مي نمايد.
تکنيک جز Jazz Style:
دراين حالت شصت از بالا بر دسته گيتار قلاب مي شود و ساير انگشتان نيز از پايين و به صورتي اريب بر روي سيم ها مي نشينند که مورد استفاده اين روش بيشتر در مواقعي است که بخواهد از انگشتان براي Bend يا Vibration استفاده نمايد.
تکنيک کلاسيک Classic Style:
در اين حالت شصت بر پشت دسته گيتار تکيه مي زند و کف دست با دسته گيتار فاصله ميگيرد. انگشتان 2و3 کاملا عمود بر سيم ها مي نشينند ولي انگشتان 1و4 تا مي توانند از دو طرف باز مي شوند.اين تکنيک نيز مصارف بسياري دارد و به خصوص هنگام اجراي لگاتوهاي بي پايان وي و آکاردهاي بسيار باز او خود نمايي مي نمايد.
Bend و Release :
براي تغيير صداي سيم ها علاوه بر انگشت گذاري بر روي فرت ها مي توان با زور سيم نواخته شده را از محل انگشت گذاري بالا يا پايين کشيد و به کوک مورد نظر رسيد (Bend) و حال اگر فشار سيم را خاتمه دهيم با برگشت سيم به حالت طبيعي مجددا به همان نت اول خواهيم رسيد(Release).اين دو تکنيک از متداول ترين تکنيک هاي الکتريک محسوب مي شوند و جو از تلفيق اين دو با Scream و Vibration و Wah pedal رنگ بديعي به آنها مي بخشد و يک نکته مهم اينکه او در بسياري از موارد Bend را کمي ديرتر از لحظه نواختن سيم همچنين گاه سيم را قبل از نواخته شدن Bend مي نمايد که به اين حالت Pre bend گفته مي شود.
Legato لگاتو:
کوبيدن به روي سيم ها با انگشت دست چپ (Hammer on) و همچنين کندن آن (Pull off) و يا سر خوردن بر روي آن (Slide) و همچنين کوبيدن بر روي سيم با انگشنتان دست راست (Tapping) جهت ارائه ساير نت ها جايگزين مضراب نوازي مي گردد که به همه اين اصطلاحات Legato گفته مي شود.
جو به جرئت از بهترين Legato نوازان اين عصر محسوب مي شود و لگاتوهاي بي پايان و همچنين بحر طويل او از شهرت خاصي برخوردار مي باشد،هرچند بر روي ضرب هاي قوي گاه از مضراب نيز استفاده مي نمايد.
هارموني طبيعي Natural Harmonics:
با لمس مقاطع خاصي از سيم و نواختن آن مي توان چند اکتاو صداي آن را زيرتر ارائه نمود(چيزي شبيه سوت) که اگر اين لمس توسط دست چپ و طبيعتا در محدوده دسته گيتار صورت پذيرد به آن Natural Harmonic گفته مي شود . اين تکنيک نيز از تکنيک هاي بسيار متداول در قطعات جو مي باشد.
جيغ (Artifical Harmonics) Scream:
Scream از نظر عملکرد هيچ فرقي با هارموني طبيعي ندارد زيرا معکوس الگوي هارموني ها در نيمه ديگر سيم نيز صدق مي نمايد و البته به جاي انگشت دست چپ انگشت شصت دست راست مسئوليت لمس سيم نواخته شده را بر عهده دارد. مضراب را به نحوي در دست مي گيره که ديده نمي شه و با زاويه 45 درجه به نحوي مي نوازد که بلافاصله پس از نواختن سيم انگشت شصت با سيم برخورد مي کنه و منجر به Scream مي شه. البته نا گفته نمونه که هارموني بر روي سيم هاي آزاد اجرا مي شه، ولي Scream قابليت اجرا بر روي تمامي فرت ها را دارا
مي باشد و همچنين با هر فرت پايين آمدن محل نواختن مضراب جهت ايجاد Scream نيز اندکي پايين مي آيد و ضمنا پيکاپ عقب براي نواختن Scream مناسب تر ميباشد و حتما Volume و Gain گيتار تا ته زياد باشد.
فيد بک Feed Back :
حتما تجربه سوت زدن ميکروفون جلوي بلندگو را داشته ايد ولي در اينجا اين پيکاپ گيتار است که در صورت بالا بودن Volume و Gain و قرار داشتن در مقابل بلندگو فرياد مي کشد. با کنترل زاويه و فاصله گيتار به نسبت بلندگو مي توانيد هارموني هاي سيم خفه شده توسط انگشتانتان را به فرياد در آوريد. جو با اين ترفند مدت ها با سوت گيتار مي نوازد،البته مواظب است که تنها سيم مورد نظرش فيد بک کند و ساير سيم ها را با لمس خفه مي نمايد.همچنين جهت تحريک و ايجاد فيد بک گاه با Tremolo bar بازي مي کند.
Tremolo bar :
Tremolo bar اهرمي مي باشد که توسط آن مي توان با پايين و بالا بردن خرک گيتار سيم ها را شل يا سفت نمود . اين اهرم مخصوصا در گيتارهايي که در سر دسته قفل دارند عملکردي فوق العاده دارد، بدون آنکه اندکي کوک سيم ها به هم بخورد.
لرزاندن نت Vibration :
مي توان پس از نواختن سيم ها با Tremolo bar و يا به کمک Bend و Releaseهاي پي در پي در صداي ارائه شده توسط سيم نوسان ايجاد نمود.
شيرجه Dive:
با نواختن سيم و سپس شل نمودن آن توسط Tremolo bar صدا به يکباره بم مي گردد. به اين حالت اصطلاحا شيرجه يا Dive گفته مي شود و اين تکنيکي است که در کليه قطعات جو مخصوصا در وصل جملات به يکديگر بسيار به چشم مي خورد.
برگشت Return:
اگر سيم Dive شده نواخته شود و سپس Tremolo bar خلاص گردد، صداي از حالتي بسيار بم به صداي عادي برگشت مي نمايد به اين حالت اصطلاحا Return گفته مي شود.
جو با تلفيق اين تکنيک با ساير تکنيک ها به قابليتهاي بديعي دست يافته است که موارد زير از آن جمله اند:
Scream و سپس Dive
Scream و سپس Return
گاه در حين Dive و يا Return نمودن يک نت از Vibration نيز بهره مي برد و همچنين گاه در حين Dive و يا Return نمودن با دست راست خود بر روي دست چپ که مشغول Dive نمودن است ضربه وارد مي نمايد که در نتيجه حالت صدايي شبيه به خنده ايجاد مي شود.
به هر حال او از هيچ تکنيکي براي شگفت کردن بينندگان چشم پوشي نمي نمايد و گاه از گيتارش صداي ميمون در مي آورد. (Satch boogie-live 2001)
Tremolo Picking :
گاه جو از Tremolo bar به جاي مضراب استفاده مي نمايد و هر زمان با سرخردن بر روي سيم جهت رسيدن به نت جديد ضربه اي بر Tremolo bar وارد مي نمايد و در نتيجه صداي نت مقصد تقويت مي گردد. Steve vai شاگرد ارشد او حتي به جاي يک ضربه سريع بر
Tremolo bar اين تکنيک را خيلي آرام تر و عميق تر اجرا مي نمايد و نتيجه صدايي شبيه اردک مي باشد.(Tender Surrender)
Rake:
کافي است با دستمان سيم ها را خفه نماييم و در همان حالت آن ها را بنوازيم،در اين صورت صدايي شبيه به ناخن کشيدن بر روي دندانه هاي شانه توليد مي گردد که به آن Rake گفته
مي شود. در گذشته سيم ها با کف دست راست خفه مي شدند،ولي امروز يکي از انگشتان دست چپ اين مسئوليت را بر عهده گرفته و اين عملکرد را در دستان Joe Satiani و Steve Morse و Steve Vai و بسياري ديگر از نوازندگان مي توان يافت.
Death String :
يکي از مشکلات نوازندگان گيتار الکتريک خفه کردن سيم هاي بيکار مي باشد، زيرا در اين ساز بر خلاف گيتار کلاسيک گاه صداي پچ پچ سيمها چنان بالا مي گيرد که ملودي حالتي کثيف پيدا مي کند. براي اين منظور جو در هنگام ملودي نوازي اغلب با لبه کف دست راست بر روي سيمهاي بم مي نشيند و در صورت بيکار بودن سيمهاي 1 و 2 آنها را با انگشتان بيکار دست راست ( m و a و e ) لمس مي نمايد . حتي گاه انگشتان بيکار دست چپ اين مسئوليت را به عهده مي گيرند. ( مخصوصا هنگام کنترل نمودن فيد بک )
گامهاي مورد علاقه:
در واقع به کليه گامها و مدها از جمله:
Pentatonic-Blues-Natural minor-Harmonic minor-Diminished-Oriental وحتي Hindu و... علاقه مند مي باشد و ديدگاه او از لحاظ هارمونيزه نمودن درجات گام بسيار جالب مي باشد. او اغلب از نت پدال (سيم واخوان) استفاده مي نمايد. در واقع بسيار رياضي فکر
مي کند و از بکار بردن آکوردهاي Sus2 و 9 بسيار لذت مي برد و بر خلاف ساير نوازندگان الکتريک تنها به اضافه نمودن درجه پنجم به ريشه آکورد اکتفا نمي نمايد و بر روي مدهاي مختلف آرپژهاي مشخص و از پيش طراحي شده اي را ارئه مي نمايد.
در اين فرصت نمي توان ديدگاه جو را درباره هارموني بيان نمود . بهتر است کتاب
Joe Satriani Guitar Secrets که از نوشته هاي خود اوست و توسط انتشارات
Cherry laneچاپ شده است را مطالعه فرماييد. ضمنا همين انتشارات چند کتاب بسيار ارزشمند ديگر نيز از او منشر نموده که به همراه سي دي ارکستر و همچنين اجراي آهسته و قدم به قدم ملودي ها مي باشد. خوشبختانه نتهاي جو ساترياني توسط مؤسسه اي که خودش تاسيس نموده يعني Strange Beautiful Music تهيه مي شود، البته خودماني بگويم از نظر انگشت گذاري و انتخاب پوزيشين ها نکات گمراه کننده بسياري در آن به چشم مي خورد و در بعضي مواقع فوت کوزه گري را لو نداده است.
در خاتمه اگر قصد داريد روزي يکي از بهترين گيتاريستهاي دنيا شويد، اين نصيحت را از
Joe Satriani داشته باشيد:
«خب بايد قبل از هر چيز ساعت کار و تمرين گيتارت را جدا کني چون به هر حال تو احتياج به تمرين زياد داري.چيزهايي مثل نت ها، گام ها و آکوردها و ديگه اينکه تلاش کني منحصر به فرد باشي و اين چيزي است که شنوندگان مي خواهند.
بايد حضوري غير منتظره داشته باشي و به هر حال تا چيزي منحصر به فرد ابداع نکردي يک حرفه اي محسوب نمي شوي»

|+| نوشته شده توسط hellboy در شنبه یکم اردیبهشت 1386 ساعت 8:3 بعد از ظهر |